Weloverwogen

Facebook Ekklesia Tilburg Twitter Ekklesia Tilburg

Recente overwegingen, uitgesproken in een viering van Ekklesia Tilburg

 

Zondag 11 maart 2018: Licht - Geraakt

Door: Nico Meijer

Foto van Nico
Misschien had u dat als kind ook, als je van school weer naar huis liep. Dat je dan probeerde met je voeten op de stoeptegels te lopen zonder op de randen van de tegels te stappen. Want anders bracht dat “ongeluk”.

Johan Cruyff moest shirtje nummer 14 aan. Anders zou hij niet goed spelen, zouden ze de wedstrijd verliezen. O, wee, als hij per ongeluk nummer 13 had aangetrokken. Dan liep het beslist verkeerd af.

Lees meer...

Zondag 18 februari 2018: Uw hand die ons bevrijdt

Overweging bij Genesis 9: 8-17 en Marcus 1: 12-15
Door: Arthur van Tongeren

Foto

Leegte. Overal om je heen, waar je ook kijkt: leegte. En water. Water zover het oog reikt, je bevindt je in het centrum van een oneindig uitgestrekte oceaan; hoe je ook speurt en zoekt, er is geen stukje land te bekennen. Als ik Noach was geweest had ik me knap ellendig gevoeld denk ik. Veertig dagen regen hebben heel de aarde onder water gezet, heel Gods schepping vernietigd; pas na veertig weken komen de eerste bergtoppen weer boven de waterspiegel uit. En na nog een hele tijd geduldig wachten is het land eindelijk droog genoeg om de hele beestenboel te ontschepen. Zoals God volgens de eerste verzen van het boek Genesis de oerzee temde en de chaos ordende tot hemel en aarde met al wat daarop leeft, zo vindt nu een nieuwe schepping plaats. De eerste versie was toch niet helemaal zo goed als de Eeuwige ooit gedacht had. Vooral de mensen hadden er een zootje van gemaakt, hun opdracht niet verstaan, elkaar kwaad en erger aangedaan; “hun boosheid nam toe”, zo staat geschreven, “en hun hart ging de hele dag naar het kwade uit.” Dan maar alles rigoureus uitpoetsen en opnieuw beginnen moet de Enige hebben gedacht. Eén was er slechts die genade vond in Gods ogen.

Lees meer...

Zondag 11 februari 2018: Barmhartigheid

Door: Ingrid van Beuzekom

Foto

Barmhartigheid, voor mij is het een woord dat vooral in de Bijbel veel voorkomt en dan meestal gelinkt aan de Ene die haar barmhartigheid toont aan de mensen. Maar is barmhartigheid alleen voorbehouden aan de Ene of mogen wij er ook iets mee?

Ik ben op zoek gegaan naar de betekenis en herkomst van het woord barmhartigheid.

In het Hebreeuws is de barmhartige God ‘el rachoem’. Dat laatste is het bijvoeglijk naamwoord en is afgeleid van ‘rechem’ wat baarmoeder betekent. Een baarmoederlijke God dus. Het meervoud van rechem, rachamiem betekent barmhartigheid.

In het Nederlands lijkt het eerste stuk ‘barm’ ook op baren, maar etymologisch gezien stamt het woord barmhartig af van ‘armhartig’ een oud-Duits woord voor ‘zorg hebben voor de armen’. Hier wordt het dus ook gelinkt aan een orgaan, aan ons hart.

In het Nederlands heeft het woord barmhartig taalkundig dus niets te maken met baren, maar het feit dat in het Hebreeuws het woord voor ‘baarmoeder’ in meervoud rachamiem, betekent kan ons wel iets leren over wat barmhartigheid in de betekenis in de Bijbelse traditie.

Wanneer we spreken over onze barmhartige God, God die die wij vaak aanduiden als vader, spreken we dus over een baarmoederlijke vader…een God die als een vader en moeder zorgt voor het kind. Een zorg die komt vanuit de baarmoeder, vanuit onze buik, een zorg vanuit diep van binnen. Een zorg die je geeft omdat je niet anders kan dan deze geven aan degene die hem nodig heeft.

Lees meer...

Copyright © 2013. All Rights Reserved.