Zondag 3 november herdachten wij tijdens een bijzondere viering rond Schrift en Tafel alle mensen die bij ons horen, Heilig of gewoon, maar allen bijzonder.

We staken voor iedereen een vlinder van licht aan en hebben zo het visioen van een nieuwe wereld uit mogen lichten, spreken en zingen.
Een wereld die komen zal en … die IS, hier, nu.

Distelvlinder

Bijzonder symbool van deze viering was de distelvlinder. Afgelopen zomer was ze massaal aanwezig in Nederland en de rest van Noord Europa.
Dat is niet ieder jaar het geval, de weersomstandigheden moeten gunstig zijn.

Het zijn mooie vlinders met prachtige pasteltinten. “La Belle Dame” heten ze in het Frans. “Painted Lady” in het Engels. “Distelvlinder” zeggen wij, omdat ze graag op ruige vegetatie zitten.

De Distelvlinder is een trekvlinder. Ze komen uit Noordelijk Afrika, van boven de Sahara, waar ze overwinteren. Van daaruit leggen ze dus een paar duizend kilometer af om ons land te bereiken. En soms komen ze nog verder tot in Scandinavië.

Er is echter iets bijzonders aan de hand met die distelvlinders die we hier zien. Die zijn namelijk helemaal nooit in Noord Afrika geweest! Ze stammen af van vlinders die daar overwintert hebben!

Het is wonderbaarlijk! Ook de beste wetenschappers snappen niet hoe dit mechanisme werkt. Hoe weten die vlinderkinderen nou dat het de bedoeling is om verder naar het Noorden te trekken – tot ze er zijn? En waar komt dat vertrouwen vandaan van die vlinderouders, dat hun nakomelingen de weg naar goed wijd land wel zullen vinden? Geen mens die het weet … of toch wel?

Bij ons – gelovige mensen – werkt het misschien ook wel zo. “Alsof de richting ons werd ingeschapen – gaan wij de onbegonnen lange weg.
zo dichtte Huub Oosterhuis. Wij “gaan de weg van het licht” die de gelovigen vóór ons ook gegaan zijn. Ons vertrekpunt is veelal hún moeizaam verworden wijsheid, hun sterke of broze geloof en hun wankelende of onwankelbare vertrouwen in God. Ons vertrekpunt is: tot waar zij gekomen zijn.

Heilig

Verder hebben wij de mensen in het licht gezet wiens leven, hun daden heilzaam waren voor velen van ons. Voor mensen die zich hebben sterk gemaakt voor hun medemens en voor kerk en maatschappij. Mensen die streden voor vrede, rechtvaardigheid en liefde. Die de nieuwe wereld naar ons hebben laten toestromen, een wereld van ik-zal-er-zijn.

Deze mensen noemen we “Heilig”, omdat ze ooit door de Kerk tot Heilige of Zalige zijn verklaard of omdat ze Heilig zijn voor ons. Het zijn de mensen over wie wij zojuist lazen In het Boek Openbaring. Bijzondere mensen, omdat zij onvoorwaardelijk dienstbaar waren aan de liefde, zoals Jezus van Nazareth ons die heeft voorgeleefd. Mensen in witte kleren, schoongewassen door zijn handen van liefde.

We herdachten Heiligen van vroeger: lichtpunten in onze geschiedenis.
Enkelen van hen noemen wij:

  • Maria: troosteres en moeder van God
  • Dionysius: patroonheilige van Tilburg
  • Franciscus van Assisi
  • Moeder Teresa
  • Peerke Donders

Wij herdachten de Heiligen van nu, wiens leven en dienstbaarheid een inspiratiebron is voor onze wereldgemeenschap en voor ons individueel.  Enkelen noemen we met name:

  • Martin Luther King
  • Mahatma Ghandi
  • Tenzin Gyatso: 14e dalai lama van Tibet
  • Nelson Mandela
  • Dag Hammerskjöld, Zweeds bemiddelaar bij de Verenigde Naties
  • Michail Gorbatsjov, die de wereldpolitiek heeft opengebroken.
  • Majoor Boshardt: haar deur stond voor iedereen open
  • Jos Brink: die zich vrij uitte in geloof en leven
  • Pater van Kilsdonk: studentenpastor voor het leven

Ons spoor van licht was er ten slotte voor de voorgangers uit en nabij onze eigen gemeenschap die zijn gestorven.
Het zijn Heiligen van dichterbij, om wat ze hebben gedaan en gezegd.
Ze waren een grote steun en inspiratie voor Ekklesia Tilburg en ook voor ons individueel. We noemen:

  • Han Oude Munnink
  • Dick Penninckhof
  • Jules Janssen

(Voorgangers: Simone Snakenborg en Jan Glorius m.m.v. het koor, Foto’s Allerzielentafel: Jan Gorius)