In donkere tijden groeit vanzelf het verlangen naar licht. We willen het duister achter ons laten en opnieuw beginnen, opnieuw geboren als het ware. We zien uit naar Kerst. In onze kerkelijke traditie is de advent de tijd om ons daar klaar voor te maken. Stap voor stap openen we ons voor het licht en groeien we naar het kind dat in ons geboren wil worden. In onze vier adventvieringen krijgt dat groeiproces vorm door elke week meer licht te ontsteken, maar ook door een opgaande lijn in de verkondiging en de keuze van liederen.

We hebben gekozen voor lezingen uit Micha en Matteüs. Micha is een profeet uit de tijd dat het koninkrijk van Israel zijn ondergang tegemoet ging. Met dreigende taal schudde hij het volk wakker en liet hij hen zien hoe ingesleten machtsmisbruik en schijnheiligheid hen naar de afgrond voerden. Voor het Woord van God was in hun midden geen plaats meer. Maar toch in de duistere tijd van de ballingschap zou opnieuw het visioen oplichten van een rijk van vrede. Een Messias zou opstaan om Gods Koninkrijk op aarde te vestigen. Matteüs en de andere nieuwtestamentische schrijvers zagen hoe dat visioen in Jezus concreet werden.

We willen de komende weken de teksten van Micha en Matteüs leggen naast de vanzelfsprekendheden van ons eigen leven. In hoeverre hebben we ons laten meeslepen door de waan van de dag. Horen we nog de stem in ons hart die richting wil geven aan ons leven. Durven we het aan om te kiezen voor het visioen en een licht te zijn in de duisternis van onze wereld? Vier weken nog, ‘de morgen komt’, zegt de wachter,‘ maar nog is het nacht’.

Jan van der Sman

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *