Overweging 8 december 2019 door Natascha Leeuwenkuijl

Bij Micha 4, 1-8 en Matteüs 3, 1-12

Tweede viering in de Adventscyclus Klaar voor Kerst

Het motto van deze viering is met dank aan een Amerikaanse professor in ‘lerende organisaties’, Peter Senge. Hij sprak op een symposium, dat wil zeggen: we hadden een live-verbinding met Amerika. Wat een heerlijke man! Het beeld toonde een warrige meneer van een jaar of zeventig in zijn studeerkamer. Hij had niet de moeite genomen om zijn kamer op te ruimen voor de gelegenheid: overal stapels boeken en papieren. Hij had hoe dan ook niet de behoefte om van alles hoog te houden: hij dronk thee uit een witte mok met een groene kerstboom erop:-). En nee, het was pas oktober :-).

Een van ons vroeg hem: Hoe doe je dat? Grote organisaties leren leren? En toen sprak Peter Senge de gevleugelde woorden:

Everything starts small. In nature, all trees started small, and all animals, and we as human beings also started as a little child, exploring the world around us.

Aan deze woorden moest ik denken toen ik de woorden van Micha las. Hoopvolle woorden, dat zeker. Maar hemel, wat een gróte woorden: ‘We zullen dan voor altijd leven op de manier die God van ons vraagt.’. Daar sta je dan, net zoals het volk van Jeruzalem toentertijd. Dat volk dat even daarvoor in klare taal de les gelezen was: dat we luisteren naar mensen die het goede haten, en houden van het kwaad. Dat we ons laten leiden door valse profeten. Kortom, Micha maakte ons duidelijk dat we nog láng niet zijn waar we wezen kunnen: boven op de berg in de tempel van de Ene.

En voor alle duidelijkheid: het is – denk ik – niet dat we niet wíllen, dat leven op de manier die God van ons vraagt. Het is alleen zo moeilijk om in de veelheid van wat we kunnen, moeten en/of willen Het Goede te kiezen.

Laat ik het even praktisch maken. Afgelopen week zei een collega tegen me: ‘Ik voelde me zo schuldig gisteravond. Ik reed naar een vriendin in Assen, en tegelijkertijd denk ik: Ik had óók naar mijn oude vader kunnen rijden om hem een avond gezelschap te houden. Hij is al zo alleen de hele week.’ En deze: Je weet dat het beter is om met de fiets naar de winkel te gaan. Maar ja, je hebt zoveel boodschappen. En deze – en ik spreek voor mezelf: Ik weet dat enkelen uit deze gemeenschap graag opgehaald worden om er vanochtend bij te kunnen zijn, en toch stap ik niet een uur eerder uit bed om dat mogelijk te maken. Of je bent zo erg bezig met kijken naar je eigen voeten, levend of overlevend in jouw eigen bestaan, misschien zelfs wel verdwaald in jouw eigen leven, dat je niet eens de ruimte voelt om naar boven te kijken, en te ontdekken wat er glooit aan de horizon, om het visioen, dat wat Goed is te ontwaren.

Het Goede doen. Oog hebben voor het Goede. Het is zoveel gemakkelijker gezégd dan gedaan. En tegelijkertijd … . Tegelijkertijd is daar Micha die zegt dat Ene het ons zal leren, dat leven zoals Hij het wil. En boerenzoon als Micha is, schetst hij ons het visioen van een wereld waar geen volk een ander volk aanvalt, al was het maar omdat zwaarden zijn omgesmeed tot ploegijzers en speren tot snoeimessen.

De daadkracht van Micha spreekt me aan, in beide betekenissen van het woord. Micha spreekt ons aan dat het tijd wordt om in beweging te komen, dat het tijd wordt om verantwoordelijkheid te nemen om Het Goede te doen. En ja, soms voelt de berg met de tempel van de Ene letterlijk als een bérg om tegenop te zien. Dat je daar beneden staat en denkt: Wáár in vredesnaam moet ik beginnen?!

Wees dan gerust. De Ene wil het ons leren. Stukje bij beetje. Het is zoals het Licht dat groeit in deze adventstijd. We hebben vandaag het tweede licht ontstoken, en zo komt er iedere week weer een licht bij om ons bij te stralen op de weg naar de komst van dat mensenkind van de Ene gezonden. Het mensenkind dat ons voorleeft, ons bijstuurt op de weg naar Het Goede, en ons moed inspreekt als deze ons in de schoenen is gezonken.

Laten we maar gewoon beginnen, met elkaar. Vandaag, en iedere dag weer, om Het Goede te doen. Stapje voor stapje op weg naar de wereld van de Ene. In de wetenschap dat Zij er altijd is om ons bij te lichten.

Om maar met de woorden van Peter Senge te eindigen: Everything starts small. Dit ook.

Amen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *