Wees niet bang!

Overweging op paaszaterdag 4 april 2026 door Jan Glorius

Bij: Genesis 1,1 – 2:3, Exodus 14: 15 – 25  en Mattheus 28:1 – 10

Een schokkende gebeurtenis

De bewakers beefden van angst en vielen als dood neer.

Uit: Mattheus 28:1 – 10

De Naardense Bijbel vertaalt het zo: ‘Van vrees (…) beven de bewakers en worden ze als de doden.’ Het is ook niet niks wat daar gebeurt, in het ochtendgloren van de derde dag terwijl zij de wacht houden bij een graf. De aarde beeft, ze zien een engel als een bliksemende lichtgestalte, stalend wit, die de steen wegrolt om het graf te openen dat zij juist moesten bewaken. Het is inderdaad om je dood te schrikken.

Maar dat hoeft niet.

De twee Maria’s, Maria Magdalena en die andere Maria, schrikken ook, maar op een ander manier. ‘Ontzet en opgetogen’ waren ze, zo lazen we. De Naardense Bijbel vertaalt het als ‘in vreze en grote vreugde’. Dat is toch heel wat anders dan ‘angstig en als de dood’. Ze zijn ‘ontzet en in vreze’,  ja natuurlijk, want ook voor hen is het een schokkende gebeurtenis. Maar ze zijn ook ‘opgetogen en in grote vreugde’.

Twee reacties op dezelfde gebeurtenis, maar wat een verschil! De Romeinse bewakers zien een wonderbaarlijke gebeurtenis en worden erdoor platgeslagen.
De vrouwen zien een wonderbaarlijke gebeurtenis en voor hen breekt de toekomst open.

Verhalen uit de Tora in onze tijd

Beide Maria’s zijn Joodse vrouwen, die net als wij de verhalen uit de Tora kennen, verhalen over schepping en bevrijding uit slavernij:
de verhalen die wij in deze nacht ook lezen. En juist díe verhalen hebben we in onze tijd zo hard nodig.

We leven in tijden vol oorlog, geweld, chaos, onrecht, waar de macht van het geld, en de machten van het kwade, iedere menselijkheid uitwissen. Waar vrijheid, democratie en gerechtigheid ondergeschikt worden gemaakt aan de ego’s van machthebbers. Waar de economie van steeds meer consumptie, op gespannen voet staat met respect voor natuur en milieu, met alle gevolgen van dien.

De gruwelijkheden van de oorlogen, de schrijnende armoede, alles wat kapot gemaakt wordt, maakt dat veel mensen denken dat de mens alleen maar slecht is en dat er geen God bestaat. Ze kunnen niet meer in God geloven. Ze zijn platgeslagen door alle narigheid in de wereld. Maar ze beseffen daarmee niet dat zij zelf ‘worden als de doden’.

Maar dat hoeft niet!

Want wat is erger? Dat mensen niet meer in God kunnen geloven of dat God niet meer in óns mensen kan geloven?
Dat laatste, beste mensen, weiger ik te geloven.

God gelooft in mensen

God gelooft in mensen en blíjft in mensen geloven. God gelooft in ons al vanaf de schepping toen God zag dat het goed was. En op de zesde dag, de schepping van de mens, zag God zelfs dat het zéér goed was.

God gelooft in mensen en ziet hun leed als ze in slavernij leven en bevrijdt hen daaruit, zoals destijds uit Egypte. God gaat desnoods met ons dwars door zee.

God gelooft in mensen op hun levenslange tocht door de woestijn, zorgt voor water uit de rots, brood uit de hemel.
Opdat wij het uithouden tot in waar we er zijn.

God blijft geloven in de mensenzoon Jezus Messias, die bij ons gewoond heeft, die het goede gedaan heeft, die woorden sprak die voor ons een weg ten leven zijn.
Jezus die verraden is, veroordeeld, die heeft geleden, die is gestorven en begraven, daarover horen wij deze nacht: ‘Hij is opgewekt uit de dood!’.

God geloofde in beide Maria’s die het lege graf zagen en begrepen wat dat betekende.

En nu wij nog!

Durven wij het blijde nieuws van Pasen te ontvangen als een nieuwe realiteit in ons leven, zoals de beide Maria’s, opgetogen en in grote vreugde? Durven wij te blijven hopen – tegen alle wanhoop en ellende in? Moed te houden – ondanks alles wat misgaat? Blijven vertrouwen in een toekomst – ondanks alle moeilijkheden?

Als wij de engel bij het lege graf geloven, als we geloven dat liefde sterker is dan de dood, dan kan God in ons blijven geloven en is de wereld nog niet verloren.

Wees niet bang

‘Wees niet bang,’ zegt de engel.
‘Wees niet bang,’ zegt Jezus.

Wees niet bang:
beef niet van angst, val niet als dood neer.
Want als we worden als de doden, lamgeslagen door al het slechte nieuws, is alles reddeloos verloren.

Wees niet bang:
wees opgetogen, in grote vreugde.
Blijf werken aan een wereld die goed is en die komen zal!

Wees niet bang:
blaas zelf nieuw leven in alles wat dood en verdord is en vind vreugde in alles wat je ziet en meemaakt.

Wees niet bang:
spreek je uit tegen alle negativiteit die je hoort of tegenkomt, zoek naar verbinding, vind woorden van troost en hoop.

Wees niet bang:
geloof in God, want God gelooft in mensen, ook in jou en mij!
Als God in mensen blijft geloven, waarom zouden jij en ik dat dan niet durven?

‘Wees niet bang,’ zegt de engel.
‘Wees niet bang,’ zegt Jezus.

Wees!
Niet!
Bang!